Stanisław WokulskiMiłośćIzabela Łęcka
Wokulski darzy Izabelę obsesyjną, romantyczną miłością od pierwszego ujrzenia jej w teatrze, poświęcając dla niej całe swoje życie i pomnażając fortunę. Izabela początkowo nim gardzi jako pospolitym kupcem, lecz ulega jego bogactwu i zgadza się na zaręczyny, które Wokulski ostatecznie zrywa po odkryciu jej zdrady.
Stanisław WokulskiPrzyjaźńIgnacy Rzecki
Łączy ich głęboka, wieloletnia męska przyjaźń oparta na bezwzględnym zaufaniu i wzajemnym szacunku od czasów wspólnej pracy u Mincla. Rzecki jest jedyną osobą, która bezinteresownie martwi się o los Wokulskiego, pilnując jego sklepu i próbując chronić go przed autodestrukcją.
Stanisław WokulskiSojuszTomasz Łęcki
Wokulski dyskretnie wykupuje długi Łęckiego, kamienicę oraz srebra, stwarzając pozory dochodowych inwestycji, by ratować go przed bankructwem i zbliżyć się do jego córki. Tomasz chętnie korzysta z tych pieniędzy, traktując Wokulskiego protekcjonalnie, lecz przyjmując go jako dogodnego kandydata na zięcia.
Stanisław WokulskiKonfliktKazimierz Starski
Początkowy chłodny dystans zamienia się we wściekłość, gdy Wokulski odkrywa romans Starskiego z Izabelą podczas podróży pociągiem. Bezczelny flirt i odnalezienie zagubionego przez Starszego medalionu ostatecznie otwierają Wokulskiemu oczy na fałsz narzeczonej.
Stanisław WokulskiMentorJulian Ochocki
Wokulski dostrzega w młodym naukowcu samego siebie z czasów młodości i staje się jego mecenasem oraz duchowym przewodnikiem. Rozumiejąc wagę pracy naukowej, zapisuje Ochockiemu w testamencie kapitał na skonstruowanie maszyny latającej.
Stanisław WokulskiPrzyjaźńHelena Stawska
Wokulski lituje się nad ciężkim losem samotnej kobiety, daje jej zatrudnienie i ratuje przed fałszywym oskarżeniem w sądzie. Mimo że pani Helena zaczyna darzyć go szczerym, głębokim uczuciem, Wokulski pozostaje ślepy na jej miłość z powodu obsesji na punkcie Łęckiej.
Stanisław WokulskiSojuszPrezesowa Zasławska
Zasławska widzi w Stanisławie uderzające podobieństwo do jego stryja, który był jej młodzieńczą, nieszczęśliwą miłością. Otacza go matczyną opieką, zaprasza do Zasławia i próbuje pomóc mu w zdobyciu serca Izabeli, doceniając jego prawość.
Stanisław WokulskiPrzyjaźńMichał Szuman
Ich więź opiera się na dawnej znajomości i wzajemnym poszanowaniu intelektu. Szuman bez ogródek krytykuje romantyczne złudzenia Wokulskiego, próbując bezskutecznie wyleczyć go z niszczącej obsesji na punkcie arystokratki.
Stanisław WokulskiPrzyjaźńKazimiera Wąsowska
Ich relacja zaczyna się od pojedynków słownych w Zasławiu, gdzie Wąsowska jest zafascynowana twardym charakterem kupca. Choć kobieta stara się go kokietować i tłumaczyć przed nim psychikę Izabeli, Wokulski ceni ją jedynie jako błyskotliwą rozmówczynię.
Izabela ŁęckaRodzinaTomasz Łęcki
Ojciec i córka tworzą zgrany duet salonowy, wzajemnie utwierdzając się w przekonaniu o swej wyjątkowości i prawie do życia na koszt innych. Tomasz uważa Izabelę za swój najcenniejszy skarb, a ona szanuje ojca, choć ich niefrasobliwość finansowa doprowadza rodzinę do całkowitej ruiny.
Izabela ŁęckaMiłośćKazimierz Starski
Łączy ich salonowy flirt, wzajemna fascynacja oraz lekceważenie norm obyczajowych, podsycane dawnymi wspomnieniami. Ich sekretny romans i frywolna konwersacja po angielsku w pociągu doprowadzają do zdemaskowania obłudy Izabeli przed Wokulskim.
Ignacy RzeckiPrzyjaźńHelena Stawska
Rzecki otacza panią Helenę ojcowską troską, regularnie ją odwiedza i pomaga w trudnych chwilach. Zafascynowany jej skromnością i urokiem, bezskutecznie próbuje doprowadzić do jej małżeństwa z Wokulskim, uznając ją za idealną żonę dla przyjaciela.
Ignacy RzeckiPrzyjaźńMichał Szuman
Mimo skrajnie różnych temperamentów – bonapartystowskiego marzycielstwa Rzeckiego i chłodnego cynizmu Szumana – łączy ich lojalność i troska o znikającego Wokulskiego. To Szuman zjawia się przy ciele zmarłego Ignacego, ze smutkiem żegnając w nim epokę romantycznych idealistów.
Prezesowa ZasławskaKonfliktKazimierz Starski
Prezesowa doskonale przejrzyła pasożytniczą naturę i obłudę swojego bezczelnego krewnego. Nie daje się zwieść jego umizgom i w testamencie pozbawia go nadziei na przejęcie fortuny, zostawiając mu jedynie niewielki legat.